Εκτύπωση

Γεώτοποι

Οι γεώτοποι είναι τα γεωλογικά μνημεία ενός τόπου, δηλαδή γεωλογικά στοιχεία, όπως σπήλαια, εμφανίσεις ρηγμάτων, σπάνιες γεωμορφές, πετρώματα, ορυκτά, ορυχεία, παλαιοντολογικά κατάλοιπα, ποταμοί, λίμνες, φαράγγια κ.α., που παρουσιάζουν εξαιρετική αισθητική ή και επιστημονική αξία.

ΟΙ 40 ΓΕΩΤΟΠΟΙ ΤΟΥ ΓΕΩΠΑΡΚΟΥ ΧΕΛΜΟΥ - ΒΟΥΡΑΪΚΟΥ:

  1. Niamata‐Vouraikos Gorge (tectonic window‐Tripolis zone).
  2. Portes‐Triklia Vouraikos Gorge (thin‐platty limestones)
  3. Mamousia‐Rouskio (Flysch Olonos‐Pindos Zone)
  4. Marine terrace of Trapeza area
  5. Kerpinis’ stage (Conglomerates)
  6. Roghi‐wind generators (Olonos‐Pindos Zone)
  7. Tectonic graben Kalavrita (faults in Olonos‐Pindos Zone)
  8. Area of Agia Lavra (Thrusts, folds in Olonos‐Pindos Zone)
  9. Xidias (Lignite beds of xylitic type)
  10. Priolithos- Clastic horizon (sandstones, siltstones, nodules, Olonos‐Pindos Zone)
  11. The Cave of the Lakes (Tripolis zone and Olonos‐Pindos Zone)
  12. Mavri Limna ‐ waterfall (fault, radiolarites)
  13. The shink of Lousiko – Formation of Koumani
  14. Aroanios Springs – Arbounas (fault)
  15. Mati tou Ladona‐ Tectono ‐ Sedimentary Complex
  16. Vesini (radiolarites, Olonos-Pindos zone)
  17. Doxa lake (Mylonites)
  18. Area of Solos (phyllites, schists, volcanic rocks)
  19. Tsivlos Lake (landslide)
  20. Styx (limestones‐dolomites, Tripolis zone)
  21. Breccias of Xerocambos area
  22. The shinkholes of Feneos
  23. Lousoi polje (karstic erosional geomorphe)
  24. Mavrolimni, mt Chelmos (glacial alpine lake)
  25. Analipsi chapel (waterfall, gorge, cave with speleothems, Tripolis limestones)
  26. Valvousi (surface karstic erosion)
  27. Keramidaki (fault, Tripolis zone and Olonos‐Pindos Zone)
  28. Mega Spilaio Monastery (fault, conglomerates)
  29. Kastria spring view point (Polje of Lousoi, Analipsi gorge, radiolarite inclined and plicated)
  30. Spanolakkos glacial deposits
  31. Palaeochori lignite beds (Lignite beds of xylitic type in Marls,clays, with fossil plant macroremains)
  32. Valimi landslide
  33. Pausanias Vine (Olonos‐Pindos Zone)
  34. Psili Korfi of Chelmos (The highest peak of Chelmos Mt, Olonos‐Pindos Zone)
  35. Ntourntourvana (Limestones of Tripolis zone)
  36. Chelonospilia (Olonos‐Pindos Zone)
  37. Madero (Limestones of Olonos‐Pindos Zone, Thrust over Tripolis zone)
  38. Conglomerates with distinct erosion
  39. The “Balcony” of Styx (Limestones of Tripolis zone)
  40. Tessera Elata (Limestones of Tripolis zone)

 

 

Ενδεικτικά, οι σημαντικότεροι γεώτοποιτου Γεωπάρκου Χελμού-Βουραικού είναι οι εξής:

1. Το απότομο και επιβλητικό Φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού με τον Οδοντωτό σιδηρόδρομο να το διασχίζει, βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Γεωπάρκου. Ξεκινάει από το Διακοπτό  πλησίον της Εθνικής οδούς Πατρών-Αθηνών και καταλήγει στα Καλάβρυτα  μετά από 22 χιλιόμετρα. Δίπλα από τις γραμμές του τρένου υπάρχει τμήμα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Ε4 που χρησιμοποιείται από Έλληνες και ξένους πεζοπόρους. Η διαδρομή για το κατέβασμα απαιτεί περίπου 6 ώρες και για το ανέβασμα περίπου 7 – 8 ώρες. Τα κάθετα τοιχώματα του φαραγγιού, σαν τεράστιες οθόνες, προβάλλουν την γεωλογική εξέλιξη του, με τα κροκαλοπαγή, τους λεπτοπλακώδεις ασβεστόλιθους, ενώ σαν πινελιές ενός πανύψηλου ζωγράφου θαυμάζουμε τα ρήγματα και τις πτυχές των πετρωμάτων. Στα κάθετα βράχια του φαραγγιού συναντάμε σπάνια φυτά όπως το Silene conglomeratica, η Asperula arcadiensis, κ.α. Στο σιδηροδρομικό σταθμό της Ζαχλωρούς υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, χτισμένη σε ένα εντυπωσιακό τοπίο κροκαλοπαγών στην είσοδο μιας φυσικής σπηλιάς.

ΦΑΡΑΓΓΙ ΒΟΥΡΑΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ




2. Το Σπήλαιο των Λιμνών ή Σπήλαιο των Καστριών περιλαμβάνει 13 καταπληκτικές υπόγειες λίμνες του, βρίσκεταιστο νότιο τμήμα του Χελμού, δυτικά των ψηλών κορυφών του όρους, κοντά στο χωριό Καστριά, στο βουνό Αμολινίτσα, σε υψόμετρο 827 μ., 17 χιλ από τα Καλάβρυτα και 9 χλμ από την Κλειτορία. Οι επισκέπτες του θαυμάζουν τους τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες και κατανοούν την αργή και δημιουργική δράση του νερού στο πέρασμα των αιώνων. Το αξιοποιημένο μήκος του σπηλαίου προς το παρόν ανέρχεται σε 500 μέτρα.  Ο επισκέπτης μπαίνει στο σπήλαιο από τεχνητή σήραγγα, που καταλήγει κατ' ευθείαν στο δεύτερο όροφο. Οι διαστάσεις του τμήματος αυτού προκαλούν δέος, έκσταση, θαυμασμό. Η διάβαση των λιμνών γίνεται από υπερυψωμένες τεχνητές γεφυρούλες.

Σπήλαιο των Λιμνών




3. Οι Πηγές του Αροάνιου ποταμού βρίσκονται κοντά στο χωριό Πλανητέρο και σε υψόμετρο 600 μ., μέσα σε δάσος με υπεραιωνόβια πλατάνια και τροφοδοτούνται από τα νερά της λεκάνης του Φενεού που εκφορτίζονται υπογείως από καταβόθρες. Το νερό εξέρχεται από τους ασβεστόλιθους κατά την διάρκεια όλου του χρόνου. Πλησίον των πηγών διατηρείται ένας παλιός νερόμυλος, που με την δύναμη του νερού μεταμορφώνει το σιτάρι σε αλεύρι και ταυτόχρονα συνεχίζει την παράδοση του αρχαιότερου πλυντηρίου ρούχων. Από εδώ περνά και το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4.

ΠΗΓΕΣ ΑΡΟΑΝΙΟΥ




4. Η λίμνη Τσιβλού είναι μια μικρή ορεινή λίμνη που είναι συνδεδεμένη με εξαιρετικά βίαια γεωλογικά φαινόμενα που συνέβησαν το 1913 και 1914. Στη μεγάλη κατολίσθηση το 1913, τεράστιοι όγκοι χωμάτων κάλυψαν την κοίτη του ποταμού Κράθη και του παραπόταμού του αφανίζοντας το γραφικό χωριό της Συλίβαινας, καταπλακώνοντας ένα μέρος από το γειτονικό οικισμό του Τσιβλού. Η λίμνη δημιουργήθηκε από τα νερά που συγκεντρώθηκαν πίσω από τους όγκους χωμάτων και αποτελεί ίσως τη νεώτερη φυσική λίμνη της Ευρώπης. Το όνομα στη λίμνη το έδωσε ο οικισμός του Τσιβλού, που μέρος του θάφτηκε κάτω από τα νερά της. Η λεκάνη απορροής της βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μέτρων, έχει επιφάνεια μικρότερη από 200 στρέμματα και ακτογραμμή 1800μ. Το βαθύτερο σημείο της είναι περίπου 75 μέτρα. Η έκτασή της αυξομειώνεται συνεχώς, καθώς η στάθμη της ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με την εποχή και το ύψος των βροχοπτώσεων κάθε χρονιά. Δέχεται νερά από τους χειμάρρους που κατεβαίνουν από το Χελμό κυρίως την άνοιξη ή με το λιώσιμο του χιονιού.

Η οικολογική αξία της περιοχή όσο αφορά το χλωριδικό πλούτο και την ιχθυοπανίδα που φιλοξενεί είναι πολύ σημαντική. Γύρω από την λίμνη κυριαρχούν τα κωνοφόρα (ελάτη, μαύρη πεύκη και χαλέπιος πεύκη). Στη λίμνη ζουν πέντε είδη ψαριών (κυπρίνοι, πέστροφες και κουνουπόψαρα, τα οποία έχουν εισαχθεί, ο κέφαλος του γλυκού νερού και η ντάσκα).

Λίμνη Τσιβλού




5. Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων πάνω από την πεδιάδα του Φενεού, ανάμεσα στα βουνά Ζήρεια και Χελμός, καλύπτει έκταση 480 στρεμμάτων και το βάθος της φτάνει τα 35 μέτρα. Το όνομα της λίμνης προέρχεται από τον χείμαρρο Δόξα που ρέει στην περιοχή. Οι ποταμοί Δόξας και Όλβιος μετέφεραν τα νερά τους στη λίμνη του Φενεού. Κατά τη μυθολογία, η συγκεκριμένη περιοχή ήταν του Ποσειδώνα, ο οποίος θύμωνε και προκαλούσε τις πλημμύρες της λίμνης. Η κατασκευή του φράγματος ξεκίνησε το 1994, ολοκληρώθηκε το 1996 με σκοπό την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών της κοιλάδας του Φενεού. Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα σε ψηλές χιονισμένες κορφές και μαζί με τα πυκνά δάση της περιοχής αποτελεί έναν μοναδικό ορεινό υγρότοπο. Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει μια χερσόνησος που στο τέλος της καταλήγει στο γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Από τη λίμνη ξεκινάει και ένα από τα ομορφότερα μονοπάτια της Πελοποννήσου, που φτάνει μέχρι την κορυφή της Ντουρντουβάνας στα 2.109 μέτρα, που αποτελεί την ανατολική απόληξη του Χελμού.

Η ύπαρξη σπάνιας χλωρίδας και πανίδας προσδίδουν μεγάλη οικολογική αξία στην περιοχή. Η λίμνη βρίσκεται εντός της Ζώνη Ειδικής Προστασίας (Ζ.Ε.Π.) της ορνιθοπανίδας με τίτλο «Όρος Χελμός (Αροάνια) - Φαράγγι Βουραϊκού και περιοχή Καλαβρύτων» (GR2320013) σύμφωνα με την Οδηγία 79/409/ ΕΟΚ και εντός της Ειδικής Ζώνης Διατήρησης με τίτλο «Όρος Χελμός και τα Ύδατα της Στυγός (GR2320002)» σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ. Γύρω από τη λίμνη αναπτύσσεται ένα δάσος κεφαλληνιακής ελάτης και μαυρόπευκων που σε πολλά σημεία ενώνεται με μεικτά δάση βελανιδιών, καστανιών, φτελιών και κοκκορεβυθιών. Η λίμνη διατηρεί πλούσια ορνιθοπανίδα, καθώς την επισκέπτονται πολλά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά. Αποτελεί πολύ σημαντικό τόπο διατροφής και για τα αρπακτικά πουλιά που φωλιάζουν στα γύρω δάση, τόπο διαχείμασης και ενδιάμεσο σταθμό για τα μεταναστευτικά είδη.

ΛΙΜΝΗ ΔΟΞΑ




6. Τα Ύδατα Στυγός βρίσκονται στη βραχώδη και επιβλητική Νεραϊδόρραχη του όρους Χελμός και σε υψόμετρο 2.100 μέτρων. Τα νερά σχηματίζουν έναν εντυπωσιακό καταρράκτη σε ύψος 200 μέτρων περίπου και εισβάλλουν στην κοίτη του Κράθι ποταμού. Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι τα νερά της Στύγας φρουρούσαν τον Άδη. Ο Αχιλλέας ήταν άτρωτος, όπως ξέρουμε, καθώς η Θέτιδα η μητέρα του, μόλις γεννήθηκε, τον βούτηξε στα νερά της Στύγας για να τον κάνει αθάνατο .

Υδατα Στυγός




7. Οι Πηγές του Λάδωνα ποταμού κοντά στον οικισμό Λυκούρια, είναι η κύρια πηγή του ποταμού Λάδωνα και βρίσκεται σε ύψος 500 μ. στην τοποθεσία Χελωνοσπηλιά, ενώ αποκαλείται «το μάτι του Λάδωνα». Η πηγή τροφοδοτείται από υπόγειο ποταμό, το νερό βγαίνει από ένα μόνο κεφαλάρι και σχηματίζει πάνω από την πηγή μια μικρή και βαθιά λίμνη. Ο  ποταμός Λάδωνας, προσφέρεται για κατάβαση με canoe kayak και rafting. Ο Λάδωνας, σύμφωνα με τη Μυθολογία ήταν δράκος με εκατό κεφάλια και  είχε οριστεί από την θεά Ήρα σαν φύλακας των χρυσών μήλων που βρίσκονταν στη νήσο των θεών στη χώρα του Άτλαντα. Ο Λάδωνας αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος ταξιδεύοντας στα μέρη μας (περίπου το 174 μ.Χ.) έγραψε στα «Αχαϊκά» του:«δεν υπάρχει άλλος ποταμός πιο ωραίος ούτε στην Ελλάδα ούτε αλλού. Το «κλίμα του Παυσανία», διατηρητέο μνημείο της φύσης κοντά στο Παγκράτι και παράλληλα με τον δρόμο προς την Κλειτορία, έχει ηλικία χιλιάδων ετών και αναφέρεται από τον ιστορικό Παυσανία στα «Αρκαδικά» από τον οποίο πήρε το όνομα του. Από το «Μάτι» του Λάδωνα διέρχεται το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Μάτι του Λάδωνα 2010




8. Οι Λιγνίτες «Ξιδιά» βρίσκονται στις παλιές εγκαταστάσεις Λιγνίτη νοτιοδυτικά της πόλης των Καλαβρύτων. Ο λιγνίτης, ξυλιτικού τύπου ηλικίας 5 εκατομμυρίων χρόνων είναι ένα οργανικής προελεύσεως πέτρωμα, του οποίου το κύριο στοιχείο είναι ο άνθρακας. Σχηματίζεται κυρίως από την εξανθράκωση φυτικών οργανισμών και χρησιμοποιείται σε ατμοηλεκτρικά εργοστάσια για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος

ΛΙΓΝΙΤΙΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΞΥΛΙΤΙΚΟΥ




9.Το Κλήμα του Παυσανία ή Κλήμα των Καλαβρύτων έχει κηρυχθεί από το 1976 Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης και αποτελεί αξιόλογο επιστημονικό και αισθητικό μνημείο της φύσης, που έχει γίνει τουριστικός πόλος έλξης. Βρίσκεται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, κοντά στον οικισμό Παγκράτι του δήμου Καλαβρύτων.  Η ηλικία του κλήματος υπολογίζεται ότι είναι περίπου 3.000 ετών (σίγουρα είναι πάνω από 2.200 ετών, αφού ήδη από το 160 π.Χ. ο ιστορικός Παυσανίας το αναφέρει ως «αξιοπερίεργο φαινόμενο», λόγω του μεγέθους του!). Έχει μήκος περίπου 100 μέτρα και αποτελείται από 9 κορμούς, καθώς συμφύεται με ομάδα από πουρνάρια. Ανθίζει κάθε Μάιο, αλλά δεν δίνει καρπούς.

ΚΛΗΜΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑ




10. Οι Καταβόθρες του Φενεού. Καταβόθρα ονομάζεται ο φυσικός σχηματισμός σε μορφή αγωγού, ο οποίος καταλήγει σε άνοιγμα στο έδαφος ή στον βυθό ενός υδάτινου σώματος από το οποίο διέρχεται νερό. Ο κάμπος του  Φενεού κατά μεγάλα διαστήματα στο παρελθόν υπήρξε λίμνη που στην μέγιστη έκταση της έφτανε μέχρι και τα 194.000 στρέμματα. Αυτό συνέβαινε διότι τα δύο ποτάμια της κοιλάδας του Φενεού, ο Όλβιος και ο Δόξας, δεν μπορούσαν να βρουν δίοδο προς τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τα νερά τους να διοχετεύονται στο οροπέδιο της Φενεού. Με τα χρόνια, στις νότιες απολήξεις του οροπεδίου σχηματίστηκαν μεγάλα βάραθρα, οι λεγόμενες, καταβόθρες, οι οποίες έλυναν το πρόβλημα της συσσώρευσης του νερού των δύο ποταμών. Όμως κατά περιόδους οι καταβόθρες έκλειναν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σιγά σιγά έλος, το οποίο με τον καιρό να μετατρέπεται σε λίμνη. Σήμερα βέβαια υπάρχουν μόνο οι καταβόθρες και η λίμνη έχει εξαφανιστεί.

ΟΙ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ ΤΟΥ ΦΕΝΕΟΥ




11. Αλπική λίμνη Χελμού (Μαυρολίμνη). Πρόκειται για επιπέδωση που έχει δημιουργηθεί σε ασβεστόλιθους της ζώνης Τριπόλεως, κατά πάσα πιθανότητα λόγω κατάπτωσης της οροφής κάποιου αγωγού και συσσώρευσης αργιλικού υλικού. Στη θέση της Μαυρόλιμνης δεν είναι ορατή κάποια καταβόθρα για την αποχέτευση του επιφανειακού νερού που συγκεντρώνεται λόγω των βροχοπτώσεων. Το καλοκαίρι η λίμνη αποξηραίνεται λόγω εξάτμισης του νερού. Στη θέση του Κάτω Κάμπου το νερό που συγκεντρώνεται το χειμώνα αποχετεύεται μέσω καταβόθρας. Η μορφή της δολίνης στη θέση αυτή είναι περισσότερο φανερή. Και οι δύο θέσεις βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από την πηγή των Υδάτων της Στυγός που συγκεντρώνει πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα και είναι δίπλα ακριβώς από το Αστεροσκοπείο Αιμίλιος Χαρλαύτης, που φιλοξενεί το τηλεσκόπιο του Αρίσταρχου στην κορυφή Νεραϊδόραχη. Οι θέσεις αυτές έχουν ιδιαίτερη αξία, που εκτός από ιστορική, γεωλογική, τουριστική είναι και περιβαλλοντική γιατί έχουν πολύ μικρή φωτορύπανση που συγκαταλέγεται στις χαμηλότερες της Ευρώπης.

ΜΑΥΡΟΛΙΜΝΗ ΧΕΛΜΟΥ




12. Η Καταβόθρα Λουσών. Οι καταβόθρες της πόλης των Λουσών αποστραγγίζουν την ομώνυμη κλειστή λεκάνη. Αποτελούν μια ιδιαίτερη εξωκαρστική μορφή που σχηματίζεται από τη διάλυση των ασβεστόλιθων που τις φιλοξενούν. Η καταβόθρα είναι προστατευμένη με κιγκλιδώματα προκειμένου να εμποδίζονται τα κλαδιά και άλλα αντικείμενα από την είσοδό τους σε αυτήν, που θα είχε ως επακόλουθο τη διακοπή της λειτουργίας της και τη συσσώρευση νερού στην κλειστή λεκάνη των Λουσών. Κοντά στη καταβόθρα των Λουσών, το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο έχει φέρει στο φως τη σπουδαία αρκαδική πόλη Λουσοί. Έχουν ανασκαφεί ο ναός της Αρτέμιδος Ημερησίας, χτίσμα του 3ου π.Χ. αιώνα, η αγορά της πόλης και αρκετές ιδιωτικές οικίες.

ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ ΛΟΥΣΩΝ




13. Η κλειστή λεκάνη των Λουσών. Πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο οικισμό που υπάρχει στα βόρεια περιθώρια της και ο οποίος στην αρχαιότητα ήταν μια ακμαία πόλη των προκλασικών χρόνων. Συναντάμε πετρώματα και της ζώνης Τριπόλεως και της Πίνδου. Το χαρακτηριστικό των ασβεστόλιθων της ζώνης Τριπόλεως είναι το μεγάλο πάχος της στρώσης τους και η σχετική ομοιογένεια τους, που έχει σαν αποτέλεσμα το νερό να τους διαλύει ευκολότερα από αυτούς της ζώνης Πίνδου. Έτσι οι καταβόθρες της περιοχής, αλλά και γενικότερα οι καταβόθρες που απαντώνται στην ευρύτερη περιοχή του οροπεδίου της Τριπόλεως, σχηματίζονται εντός των ασβεστόλιθων αυτών. Οι επωθημένοι επί της ζώνης Τριπόλεως ασβεστόλιθοι της Πίνδου παρουσιάζουν πηγές στη βάση τους, η οποία αποτελείται από αδιαπέρατο ραδιολαριτικό υλικό. Συνήθως στο γεωπάρκο Χελμού Βουραϊκού είναι εποχιακές και παρουσιάζουν μεγάλες παροχές το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι είναι πιθανό να διακόπτεται εντελώς η ροή τους. Μια τέτοια σημαντική πηγή είναι η πηγή Κασίνη στις βορειοδυτικές παρυφές της λεκάνης. Μικρότερες υπάρχουν επίσης διάσπαρτες στις παρυφές της λεκάνης.

ΚΛΕΙΣΤΗ ΛΕΚΑΝΗ ΤΩΝ ΛΟΥΣΩΝ




14. Το Μέγα Σπήλαιο. Οι τεράστιοι όγκοι των συνεκτικών κροκαλοπαγών με παρεμβολές άμμων του Κατώτερου Πλειστοκαίνου, προσδίδουν μια επιβλητικότητα στην περιοχή όπου διακρίνονται τα κτήρια και το μοναστήρι του Μέγα Σπηλαίου που βρίσκεται σε υψόμετρο 940 μ. Η μονή που χτίστηκε το 362 μ.χ. θεωρείται η αρχαιότερη στην Ελλάδα και ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα της Ορθοδοξίας. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς τουριστικούς προορισμούς. Οι γεωλογικοί σχηματισμοί, εντυπωσιακοί και τυπικοί του είδους τους, ανήκουν στις αποθέσεις δικτυωτού ποταμού και σε πολλές θέσεις έχοντας εύκολη πρόσβαση, δίνουν τη δυνατότητα μελέτης από φοιτητές και όποιον άλλον ενδιαφέρεται. Λαμβάνουν πολύ μεγάλη έκταση ξεκινώντας από το Άνω Διακοπτό και φτάνοντας στη πόλη των Καλαβρύτων, το δε πάχος τους φθάνει και ξεπερνά τα 350 μέτρα. Το μεγάλο υψόμετρο της περιοχής οφείλεται σε ενδογενείς δυνάμεις, την τεκτονική ενώ η μορφολογία σε διαδικασίες εξωγενείς, διάβρωσης και αποσάθρωσης. 

MEGA SPILAIO

ypourgeio